Vanmorgen berichtte de NOS over de grote verschillen in wachttijden tussen ziekenhuizen, waarbij de oogheelkunde behoort tot de specialismen met de langste wachttijden voor nieuwe patiënten. De aandacht voor dit onderwerp is belangrijk. Tegelijkertijd vraagt de situatie om enige duiding.
Voor oogartsen zijn de signalen over lange wachtlijsten herkenbaar. De druk op de oogzorg neemt al jaren toe. Vergrijzing, nieuwe behandelmogelijkheden en een groeiend aantal mensen met oogziekten zorgen ervoor dat de vraag naar oogzorg sneller stijgt dan de beschikbare capaciteit.
Tegelijkertijd wordt er binnen de oogheelkunde hard gewerkt aan oplossingen. Zo pleit het NOG voor uitbreiding van de opleidingscapaciteit voor oogartsen en voor betere faciliteiten binnen ziekenhuizen. Oogartsen moeten beschikken over voldoende spreekkamer- en operatiecapaciteit, moderne apparatuur en goede ondersteuning om hun werk effectief te kunnen doen.
Daarnaast ziet het NOG grote kansen in een betaaltitel voor optometrie buiten het ziekenhuis. Daarmee kunnen huisartsen patiënten met bepaalde oogklachten rechtstreeks verwijzen naar een gekwalificeerde optometrist in de eerstelijnszorg. Dat helpt om patiënten dichter bij huis te behandelen en geeft oogartsen meer ruimte voor complexe zorg.
Zelfstandige behandelcentra (ZBC’s) leveren momenteel een belangrijke bijdrage aan het vergroten van de capaciteit, met name voor planbare zorg zoals staaroperaties. Zij vormen echter niet de volledige oplossing voor de toenemende zorgvraag. Complexe oogzorg blijft afhankelijk van de infrastructuur, expertise en multidisciplinaire samenwerking binnen ziekenhuizen. Daarom zijn goede regionale samenwerking en een evenwichtige verdeling van zorg tussen ziekenhuizen en ZBC’s essentieel.
Als we niets veranderen, groeit de vraag naar oogzorg harder dan de beschikbare capaciteit. Daarom moeten we investeren in meer professionals, slimme technologie, preventie en een betere organisatie van de zorg.
